Paarden en kinderen

Graag neem ik kinderen mee naar mijn paarden. Dit heeft verschillende redenen. Paarden zijn sociale dieren en zijn altijd afgestemd op hun omgeving. Ze zijn open en nieuwsgierig, vriendelijk en in wezen altijd bereid om "het voor je te doen". Er is een duidelijke rangorde in de kudde; ieder paard heeft zijn eigen plek, wat een rustige sfeer geeft. Wel is er altijd iets van beweging waar te nemen, heeft ieder paard zijn eigen aardigheden en is het in die zin nooit stil.

Kinderen zijn van nature in beweging en eigenlijk willen ze graag zelf doen. Paarden en kinderen vinden vaak makkelijk een aansluiting en de paarden nodigen kinderen uit om samen in beweging te zijn. In de wijze waarop kinderen (maar ook grote mensen) in contact treden en samen zijn met een paard, gebeurt een heleboel. 

 Elke gedachte, elk gevoel, elke emotie e.d. die door ons heen gaat, heeft invloed op onze lichaamstaal en ons paard reageert daarop.

Hoe 

Terwijl ik het kind, ook innerlijk, alle ruimte geef, kijk ik naar wat er gebeurt in het contact, in de verbinding die het paard met het kind maakt en vice versa. Er ontstaat een interactie, een samenspel. Er is een afstemming en uitwisseling die naadloos op elkaar aansluiten. Er is een samen zijn.

Belangrijk is wel om het paard goed te kunnen lezen, te kennen en te weten wat het paard waarneemt, wat het is waarop het reageert en hoe dat zich uit bij het desbetreffende paard.

In dat wat ik in de verbinding zie gebeuren én wat het kind bij zichzelf waarneemt, herkent het kind zichzelf. Dat is waar ik op aansluit en wat ik in gesprekken meeneem. Anders gezegd: dat wat er gebeurt in de verbinding tussen paard en kind, vertaal ik en wordt (h)erkend in het dagelijkse doen en laten.

Processen 

Wat de paarden doen in het samenzijn is, omdat ze zijn zoals ze zijn, opvangen en aangeven op welk moment er geen afstemming, samenspel en samenzijn is. Door die momenten te zien en het kind daarin waar te nemen, kan ik het kind aangeven hoe het anders kan. Ik ben op die momenten sturend aanwezig, doe het voor, neem het kind vooral mee in beweging en energie. Doordat we in beweging zijn, het paard beweegt en ik het kind meeneem in die beweging, gaat het kind voelen en ervaren. Dat is belangrijk! Het voelt en ervaart hoe het is als het anders gaat; er wordt 'een ander weggetje´ aangelegd in zijn/haar systeem. Gaandeweg gaat het kind (weer) ont-spannen. Vind rust en vertrouwen. Zakt in zijn~haar basis (lijf) en kan uitademen. Poeh poeh, nou nou, dat was me wat.

Dat dit allemaal niet altijd bewust gaat bij een kind is niet erg; het onbewuste zijn is wel wakker en pakt het wel op. Vanuit de basis, die bestaat uit rust en vertrouwen, wordt het kind uitgenodigd om vanuit zichzelf in beweging te komen. Het kind zelf gaat  "aan" en ervaart hoe vreugdevol dat is! Het kind leidt en kan in de beweging in evenwicht blijven. Staat stevig en gaat met zelfvertrouwen door het leven.  (Hiervoor hoef je niet keurig op je paard te zitten!) 

 Meer weten?  Bel Irene: 06 24479378